هواي پاييز

havayepaeez — Sun, 11 Oct 2009 14:47:18 GMT

شب پُر از ترانه می شه با تو!
قصّه عاشقانه می شه با تو!
باغ ِ پاییزی ِ تنهایی ِ من،
باغ ِ پر جوانه می شه با تو!

با تو از خاطره ها سرشارم!
با تو تا آخر ِ شب بیدارم!
عشق ِ من! دستِ تو یعنی خورشید!
گرمی ِ دست ِ تو رُ کم دارم!

با تو بودن، با تو موندن، با تو رفتن آرزومه!
هر جا باشی، هر جا باشم، چشمای تو رو به رومه!

پُرم از حس ِ رسیدن با تو!
عاشق ِ ستاره چیدن با تو!
همه قصه ها به آخر رسیدن،
ناتمومه قصّه ی من با تو!

با تو می شه شب ِ تاریک ُ شکست!
می شه تا همیشه چشم به رات نِشست!
با تو می شه زنده گی ر ُ دوره کرد!
دل به لحظه های تنهایی نبست!

با تو بودن، با تو موندن، با تو رفتن آرزومه!
هر جا باشی، هر جا باشم، چشمای تو روبه رومه!●

یغما گلرویی

خداوندا مگذار هیچگاه دریای ارامشم که هدیه ای از دریای مهربانی توست طوفانی شود

بگذار تا برای همیشه در این دریا غرق شوم و هیچگاه نجات نیابم

بگذار تا در دریای ارامشمت با تنها قایق ران این دریا این ارامش را تقسیم کنم

مگذار هیچ طوفانی دریا را پرآشوب و قایق ران و این غریق را ازهم دور سازد

خداوندا بگذار تا در زیرباران رحمتت همیشه خیس شوم و هیچ گاه باران تمامی نیابد

که با این دریا دلخوشم وبا این باران عاشق ....

havayepaeez — Wed, 16 Sep 2009 12:54:18 GMT

سلام مسافر

دلم خواست تا بعد از 2سال دوباره برات بنويسم ...... چقدر دير گذشت اين شبها و روزها ... و چقدر زود دوسال شد ...... چقدر زود فراموش شدي انگار كه هيچ وقت نبودي ..... چقدر تووي مهموني جات خاليه . چقدر سخته كه ديگه كسي از شيطنتاي ديروز و پريروز و هفته پيش تو تعريف نميكنه ...چقدر سخته كه ديگه اخر مهمونيهاي زنونه منتظر نيستيم كه تو بياي دنبال مادرت و بياي كنارمون بشيني و باز صداي خنده و قهقه هامون به اسمون بره ..... چقدر سخته كه جاي اون عكساي يادگاري تنها عكسي كه هربار مي بينم عكس روي مزارته ..... چقدر سخته كه هنوز صداي خنده هات توو گوشمه .... چقدر سخته كه گاهي يادم ميره كه قرار نيست باشي .....

خيلي سخته ....نميدونم تو هم اونجا به ياد ما هستي يانه ؟ اصلا دلت تنگ ميشه يا هروقت بخواهي ميتوني بياي ما رو ببيني ؟ نميدونم تو هم ياد خاطرات ميفتي ؟

خيلي بدي خيلي ....... طوري رفتي كه هميشه داغ رفتنت موند توو دلامون ....رفتی اونم کی؟ شب عید ....اونم لحظه تحویل سال ..... خوابیدی که واسه تحویل سال بیدار شی و دوباره کلی ارزو کنی واسه سالی که قرار بود شروعش کنی اما نمیدونستی قراره که ارزوهاتو به خودت به گور ببری و نمیدونستیم که قراره وقتی بری و تنهامون بذاری که هرسال عیدمون توو دلامون عزا باشه و لحظه تحویل سال تو باشی که توو دلامون پرمیکشی ....انقدر بي صدا و اروم رفتي كه هيچ وقت نفهميدي چي كشيديم از رفتنت ...... از تو بعيد بود ، تويي كه هميشه هركاري ميخواستي كني همه ميفهميدن بعيد بود اينقدر بي صدا و يواشكي بري ......نميدوني وقتي مادرت رو نگاه ميكنم كه از روزي كه رفتي ديگه نميتونه درست راه بره و حتما بايد دستاش رو بگيرن كه مبادا زمين بخوره، وقتي خواهرت رو ميبينم كه چقدر افسرده شده ، چه زجري ميكشم ....نميدوني چقدر برام سخته وقتي زن عمو توو هر مهموني نگاهش رو ازم برنميداره و ميدونم چرا نگاهم ميكنه چقدر دوست دارم از زير نگاهش در برم ...... اخه هميشه همه به ما ميگفتن من شبيه توام .....

چقدر روزهاي سختي بود روزهاي رفتنت ، داغي به دلمون گذاشتي كه هركدوم وقتي اسمي از تو برده ميشه اونچنان قلبمون ميسوزه كه هيچ ابي نميتونه اين اتيش رو خاموش كنه ......نميدوني وقتي نگاهم به عكست ميفته چقدر دلم تنگ ميشه واسه اون شيطتنات ، واسه اون خنده هات كه هركسي رو به خنده مياورد .... نميدوني چقدر سخته وقتي ميام از تو با مادرم حرف بزنم مادرم دعوت به سكوتم ميكنه ، ميگه نرگس نگو اعصابم بهم ميريزه ........

هنوزم وقتي ميايم سر مزارت ،درسته كه دير به دير ميايم اما هربار كه ميام عين روز اول رفتنت اشك ميريزم و هيچ كسي نميتونه بهم چيزي بگه .....نميدوني چقدر جات خاليه ....... كاش دوباره بياي توو خوابم.حداقل توو خواب ببينمت ........ يه شب بيا تووو خوابم ......

اين رسمش نبود ، بي خداحافظي .....

چقدر سخته كه ديدارمون افتاده به قيامت ..........

چقدر سخته كه ديگه نميتونم ادامه بدم .....اما يادت باشه يه خداحافظي بهمون بدهكاري .....به اندازه تمام اين روزها و شبها و مهمونيهايي كه نبودي بهمون خنده بدهكاري ......يادت باشه كه هيچوقت از يادمون نرفتي و نميري ......يادت باشه كه از اون بالا بالاها برامون دعا كني ....

پسرعموي گلم مهدی عزیز هيچ وقت فراموش نميشي ..............

havayepaeez — Wed, 09 Sep 2009 18:53:24 GMT

سیاهترین شب شبی است که خدا را از یاد برده ایم ...سیاهترین شب شبی است که دست در دست شیطان داریم...سیاهترین شب شبی است که عشقمان را به هوس کشاندیم

خدا را از یاد نبریم.... او هر لحظه با ماست...

خدایم!

اگر از آن سو به تو روی می آورم که مرا از وجود جهنم نجات دهی از شعله های آن

مرا رهایی دهی، همان بهتر که در آن شعله ها مرا بسوزانی

و اگر از آن سو به تو روی می آورم که مرا به بهشت فراخوانی و در آن جای دهی ؛ درهای بهشت را برویم بسته نگهدار ،

ولی اگر برای خاطر تو به سویت می آیم

خدایم!

مرا از خودت مران .

تو گرانبهاترین دارایی من در این دنیا هستی ، بگذار تا ابد در کنارت لانه کنم

هر گاه بنده ای مرا می خواند آن چنان به سخن او گوش می سپارم که گویی بنده ای جز او ندارم اما شگفتا ! که بنده ام همه را چنان می خواند که گویی همه خدای اویند جز من...

امشب بشین با خودت خلوت کن ببین پارسال این موقع بهش چه قولهایی داده بودی

ببین چقدر به قولهات عمل کردی و ببین خدا چقدر به خواسته هات جامه عمل پوشانده

بعد بشین قضاوت کن رو کرم و بزرگی خدا و بی انصافی خودت

بنده به خودت بیا .... هنوز درهای اسمون بازه خدا دوباره بهت فرصت داده یک سال دیگه

پس قدر این شبهای قدر رو بدون

برگرد... هنوز منتظرته

انچنان عاشقته که هنوز با اینهمه بدی کردنات باز دوست داره باز منتظره که امشب

صداش بزنی پس با تمام وجودت صداش بزن

خدا منتظرته ....

havayepaeez — Tue, 04 Aug 2009 22:13:18 GMT

گل من چشم دل وا کن دست رَد بر دل هر غصه بزن

حرفهایت را گرم و آرام و بلند به خداوند بگو

عشق را تجربه کن حرف نو را این بار از لب شاد چکاوک بشنو،

قطره آبی بچکان بر کویر دل و بر بایر این عاطفه ها...

گل من، لحظه ها میگذرند مثل آن لحظه که دیروز شد و

مثل آن روز که انگار..

گلم...! هرگز از رَه نرسی، آری ای خوب قشنگ

زندگی آمدن و رفتن نیست خاطره ها هستند،

گاه شیرین و گهی تلخ وغریب

بهتر آن است که در روز جدید فکر را نو بکنیم

عشق را سر بکشیم و دل تار غمین را بنشانیم سر سفره نور

خانه اش را بتکانیم و سپس، هر دَرو پنجره را روی چشمان خدا وا بکنیم....

گل نازم فاصله بسیار است بین خوبی و بدی..

میدانم.. ولی ای ماه قشنگ، آنچه در ما جاری ست

این همه فاصله نیست

چشمه گرم وصال است و عبور.....

زندگی می گذرد، تند، آسان و سبک

عاشق هم باشیم عاشق بودن هم عاشق ماندن هم

عاشق شادی و هر غصه هم...

روز نو هر روز است فکر را نو بکنیم ،عشق را سر بکشیم.

زندگی می گذرد تند آسان و سبک...

خداوندا تمام امیدم را گره زده ام به اسمان تو.... روحم را طراوت بخش با باران رحمت و شادی

خود

havayepaeez — Fri, 24 Jul 2009 11:17:06 GMT

سلام ....

منو كه ميشناسي ....همون كه اكثر اوقات مزاحمت ميشم ....همون كه همش دلم برات تنگ ميشه ...همون كه همش دوست دارم دعوتم كني توو خونه ات ....اره بايد خوب بشناسي منو چون تا حالا زياد اومدم ديدنت ... چون تا حالا زياد پيشت گريه كردم ....چون هروقت اومدم پيشت و خواستم برگردم نيمي از دلم رو با نگاهي منتظر كنارت جا گذاشتم و برگشتم تا دوباره صدام كني وبرگردم ...

من همونم كه ميشناسيش ....همونم كه هربار اومدم پيشت از صبح تا شب كنارت نشستم و چشم ازت برنداشتم ، همونم كه مدام صدات ميكنم و ميگم دلم برات تنگ شده تا شا يد دلت بخواد و يه روز بهم بگي پاشو بيا خونمون باهم حرف بزنيم ..... گرچه وقتاييم كه ميبينم خيلي طول ميكشه تا بيام پيشت يعني تا صدام كني ، من حرفامو بهت ميگم ، برام فرق نميكنه كه خونه تو باشم يا خونه خودم ، من حرفامو ميگم و دوست دارم كه تو هم بشنوي ...... همونم كه هربار ميام خونه ات از صبح تا شب بيدار ميمونم و زل ميزنم بهت و اينقدر حرف ميزنم اما بازم سير نميشم .....هرچي نگاهت ميكنم سير نميشم ، هرچي باهات حرف ميزنم باز حرف دارم ، هرچي برات اشك ميريزم باز چشمه چشمهام خشك نميشه ..... و چقدر خوبه اين سير نشدنا ، چقدر لذت بخشه اين پرحرفي كردنا ، چقدر شيرينه اوون اشكاي شور .....

تو رو هم خوب ميشناسم ، تو هموني كه هربار كه خواستم بيام پيشت انقدر دعوتم نكردي تا دلم حسابي تنگ بشه و وقتي برسم بهت فقط با خودت حرف بزنم و حرف بزنم و حرف بزنم و اشك بريزم ..... تو هموني كه هربار ازت چيزي خواستم كه برام بگيري ، با نهايت شيريني و سخاوت بهم دادي ..... تو هموني كه وقتي توو خونت دعوتم ميكني ، ميشي بهترين صاحبخونه و ميزبان .....

اخ كه چقدر دلم برات تنگ شده ، دوباره وعده ديدارمون داره طولاني ميشه ، دوباره هربار كه جايي اسمت رو ميشنوم بغض خفم ميكنه ، دوباره كلي نقشه ميكشم تا بتونم بيام خونتون اما تا وقتي تو در خونه ات رو برام باز نكني هيچي جور نميشه تا بيام ...دوباره تا اسمت مياد دلم برات پر ميكشه ......دوباره همون اشكها و دلتنگيها ....دوباره حسوديم ميشه به مهمونايي كه دعوت ميكني و من تووشون نيستم اما باز خودم رو دلداري ميدم كه عوضش وقتي من ميرم خونش برام ميشه بهترين صاحبخونه از كجا معلوم واسه اوناهم اينطوري ميزباني كنه ؟ اما وقتي ياد دل مهربون و بزرگت ميفتم ميگم نه اون باهمه اينجوري مهربونه ... خوش به حال مهمونايي كه ميان خونه ات و با دست پر برميگردند و قدر ميدونن شبهايي كه كنارتن ...... نميخواي دعوتم كني ؟ دوباره دلم داره برات بدجور تنگ ميشه ها ...دوباره داري بيتابم ميكني هاااا ....دوباره داري ديوونم ميكني هااا كه پرپر بزنم واسه يه دقيقه اومدن پيشت .....دوباره ....دوباره ...دوباره ...

اقاجون قربونت برم ، قربون مرام و معرفتت برم كه اگه توو بيداري نصيبم نميكني زيارتت رو ، توو خواب دعوتم مي كني و ميام كنار ضريحت ، اونم يه ضريح خلوت خلوت ، ميشينم كنار ضريحت و دستم رو گره ميكنم توو پنجره هاشو از حرفاي دلم بهت ميگم ، از ارزوهام ميگم ، از دلتنگيهام ميگم ، بهت ميگم اخ قربونت برم چقدر دلم برات تنگ شده بود چقدر دلم هوات رو كرده بود و بعد با كلي اشك و التماس همه حاجاتي رو كه تووو بيداري ازتون خواستم توو خواب دوباره بهت ميگم .....

اخه امام رضا ، قربونت برم ، من در مقابل محبت شما چي دارم كه بگم ؟ آخ امام رضا فداي صحن و سرات برم ، جقدر دلم دوباره هواتون رو كرده ..... چقدر شيرين بود خوابي كه چند شب پيش ديدم و اومدم توو حرمتون ....... تا حالا دوبار منت سرم گذاشتي ، يه بار خودتوون توو خواب من بنده حقير و گناهكار اومديد و يه بارم چند شب پيش كنار ضريحتون دعوتم كرديد ....... نميدوني وقتايي كه اينجوري خواب ميبينم تاچند روز چه حاليم !!!! من از اين خوابها به سادگي نميگذرم ..... اينا خيال نيست ، اينا رويا نيست ،اينا يه خواب معمولي نيست كه از افكار روزانه بياد ، اينا پرواز روحه ، اينا به دعوت شماست .......

امام رضا 2تا مهمون توو ليست مهمونات اضافه كن ، دو نفرند كه خيلي بيقرارتن ، يكي شون خيلي وقته نيومده پابوست و يكي شون خيلي پرروئه ، چند ماه پيش اومده اما تند تند دلش تنگ ميشه واستون ..... امام رضا اين دونفر عاشقتند ،درسته شايد بنده هاي خوبي براتون نباشيم ، اما شما رحمتتون رو از هيچ كس دريغ نميكنيد ......امام رضا دعوتمون كن كه خيلي باهات حرف داريم .........امام رضا بدجور دلتنگتيم يه نگاهم به ما كن اقا جون ........

قربون اوون پنجره فولادت برم كه چه ارامشي به ادم ميده ، قربون اون حياط قشنگت برم كه هربار ميام تووش گم ميشم اما تنها جاييه كه از گم شدن تووش نميترسم و با عشق تموم راههاي اشتباه رو ميرم ، چون ميدونم خودت كنارمي و همراهم اونجا .... قربونت برم كه هربار ميام و قسمتم ميكني از شب تا صبح بشينم روبروي گنبد طلات و همش باهات حرف بزنم و اونجا انگاري برام خواب هيچ معنايي نداره.....انگاري برام اشك ريختن مدام خجالتي نداره .......اونجا فقط تو برام معنا داري و خداي تو ..... اونجا بين هزاران هزار زائر ، فقط خودم رو ميبينم و تو و خدا و يه كوله بار خواسته و نياز ...... اونجا خونه عشق و رحمته .....

قربونت برم امام رضا دوباره خيلي دلتنگتم اما اول از همه ميخوام ازت كه قبل از خودم ، كسي رو زودتر دعوت كني كه بدجور بي قرارته ، كسي كه ميترسم از تو باهاش حرفي بزنم تا مبادا ياد دلتنگيش بيفته و جلوي من اشكي بريزه ، اما خوب ميدونم كه چقدر ياد شما و دلتنگي براي شما تمام قلبش رو پر كرده .... شما كه ديگه خودتون خوب از دل دوستدارانتون اگاهيد ، پس خودتون توو يه وقت خوب ، اين مهموني بزرگ رو نصيبش كنيد .....

امام رضا خودت ضامن خوشبختي همه جوونها و ما باش يا ضامن اهو ......

خسته از راه، کنار مادر
توی ماشین پدر خوابیدم
پلکهایم که به هم افتادند
خواب یک صحن کبوتر دیدم

صبح وقتی که دو چشمم وا شد
شادمان مثل گلی خندیدم
آخر از پنجره پشت اتاق
گنبد زرد رضا را دیدم

دل من مثل کبوتر پر زرد
رفت و بر شانه گلدسته نشست
اشک در چشمه چشمم جوشید
بغضم آیینه شد اما نشکست

پدر آماده شد از من پرسید:
دوست داری که تو را هم ببرم؟
گفتم:آری! ولی آنجا چه کنم؟
مادرم گفت: زیارت پسرم!

گر چه زود آمده بودیم ولی
در حرم جای دل من کم بود
هر کسی با او؛ چیزی می گفت
گوییا با همه کس محرم بود

هر کجا رفتیم آنجا پر بود
پر ز نجوای دل و دست دعا
یک طرف قصه پر غصه در
یک طرف ذکر غریب الغربا

در رواق حرم پر نورش
کاش دست دل من رو می شد
می شدم من آن آهوی غریب
باز او ضامن آهو می شد

جواد محقق

havayepaeez — Sun, 12 Apr 2009 19:55:02 GMT

بدان، خدایی که گنج های آسمان در دست اوست، به تو اجازه درخواست داده و اجابت آن را به عهده گرفته است. تو را فرمان داده تا از او بخواهی تا عطا کند، درخواست رحمت کنی تا ببخشاید و خداوند بین تو و خودش کسی را قرار نداده تا فاصله ایجاد کند و تو را مجبور نکرده تا به واسطه ای پناه ببری و اگر گناه کردی درِ توبه را نبسته، در کیفر تو شتاب نداشته و در بازگشت بر تو عیب نگرفته، در آنجایی که رسوایی سزاوار توست، رسوایت نکرده و برای بازگشت به سوی خود شرایط سنگینی مطرح نکرده است.

هرگاه او را بخوانی، صدایت را می شنود و وقتی با او درد دل می کنی، راز تو را می داند، پس حاجت خود را به او بگو و آنچه در دل داری برای او بازگو. غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن، تا غم های تو را بر طرف کند و در مشکلات تو را یاری کند.

و از گنجینه های رحمت او چیزهایی را درخواست کن که جز او کسی نمی تواند عطا کند. خداوند کلیدهای خود را در دست تو قرار داده که به تو اجازه دعا کردن داد. پس هرگاه اراده کردی میتوانی با دعا، درهای نعمت خدا را باز کنی، تا باران رحمت الهی بر تو ببارد.

هرگز از تأخیر اجابت ناامید نباش، گاه در اجابت دعا تأخیر می شود تا پاداش درخواست کننده بیشتر و جزای آرزومند کامل تر شود. گاهی درخواست می کنی اما پاسخ داده نمی شود، زیرا بهتر از آنچه خواستی به زودی یا در وقتی مشخص به تو بخشیده خواهد شد ...

دین و دنیای تو را به خدا می سپارم و بهترین خواسته الهی را در آینده و هم اکنون، در دنیا و آخرت برای تو می خواهم. بدرود.

نهج البلاغه نامه ۱۳

هر باغ پرشکوفه و هر شب پر از چراغ
هر چشم پر ترانه و هر قلب پر سرور
در من هوای وصل تو پر شور چون شراب
بر من نسیم عشق تو جاری چو شط نور
- ای پر شکوفه ی باغ
افسانه های لیلی و مجنون به روزگار
افسانه ای ز قصه ی پر ساز و سوز ماست
ای پرستاره ی شب
اینک بیا که نوبت ما هست و روز ماست

منصور اوجی

havayepaeez — Mon, 09 Feb 2009 11:57:52 GMT

قلب من

قالی خداست
تار و پودش از پر فرشته هاست
پهن کرده او دل مرا
در اتاق کوچکی در آسمان خراش آفتاب
برق می زند
قالی قشنگ و نو نوار من
از تلاش آفتاب
***
شب که می شود خدا
روی قالی دلم
راه می رود
ذوق می کنم گریه می کنم
اشک من ستاره می شود
هر ستاره ای به سمت ماه میرود
***
یک شبی حواس من نبود
ریخت روی قالی دلم
شیشه ای مرکب سیاه
سال هاست مانده جای آن
جای لکه های اشتباه
***
ای خدا به من بگو
لکه های چرک مرده را کجا
خاک می کنند؟
از میان تار و پود قلب
جای جوهر گناه را چطور
پاک می کنند؟
***
آه
آه از این همه گناه و اشتباه
آه نام دیگر تو است
آه بال می زند به سوی تو
کبوتر تو است
قلب من دوباره تند تند می زند
مثل اینکه باز هم خدا
روی قالی دلم قدم گذاشته
در میان رشته های نازک دلم
نقش یک درخت و یک پرنده کاشته
***
قلب من چقدر قیمتی است
چون که قالی ظریف و دست باف اوست
این پرنده ای که لا ی تار و پودش است
هد هد است

مي پرد به سوي قله هاي قاف دوست

عرفان نظر آهاري

خداوندا عاشقانه می پرستمت ....

خداوندا این عشق را از من مگیر تا با نورعشق تو بتوانم عشقهای ناب و پاک را بشناسم

خداوندا ذره ای از عشق خود را در درونم به ودیعه بگذار تا بتوانم تا ابد عاشقت باشم

پروردگارا عشقت را از من مگیر که بی آن هیچم و هیچ....

havayepaeez — Mon, 12 Jan 2009 15:13:13 GMT

شب فرو می افتاد

به درون آمدم و پنجره ها را بستم

باد با شاخه دراویخته بود

من در این خانه تنها تنها

غم عالم به دلم ریخته بود

ناگهان حس کردم

که کسی

آنجا بیرون در باغ

در پس پنجره ام

می گرید....

صبحگاهان

شبنم

می چکید از گل سیب ....

هوشنگ ابتهاج

آنکه می‌خواهد روزی پريدن آموزد، نخست می‌بايد ايستادن، راه رفتن، دویدن و بالارفتن آموزد

پرواز را با پرواز آغاز نمی‌کنند.

نیچه

خداوندا بهاران دلم را پاییز مگردان.....

بگذار در میان این ویرانه ها و بیغوله ها در گوشه ای ارامشم را نهان کنم

بگذار درمیان هیاهوی این گرگ صفتان دلخوش به نوای نی باشم

بگذار ارام گیرم حال که تو برایم ارامش را خواستی

بگذار دلخوش به دنیای سرسبز کوچک خود باشم که مهمانش را تو برایم خوانده ای

بگذار کلبه ای گرم و ارام داشته باشم

تا میزبان خوبی برای تو و مهمانت باشم

و مگذار که این کلبه کوچک و گرم دستخوش هجوم طوفانهای وحشی و سرد زمانه باشد

که من این خانه را با محکم ترین ها ساخته ام

"با یاد تو "

پس خود نگهدار این کلبه گرم و نورانی باش

والله خیر حافظا.....

havayepaeez — Sat, 06 Dec 2008 09:28:18 GMT

دیشب باز هم دلم هوای گنبد و صحن و سرای تو رو کرده بود

دیشب خودم رو اونجا حس میکردم ...

دیشب به پنجره فولادت تکیه زده بودم و اینقدر باهات حرف زدم که خوابم برد و امروز یه جایی این شعر رو دیدم ....هرچقدر بیام بازم دلتنگتم یا امام رضا

پشت كوه‌های خراسون گنبد طلاتو دیدن
واسه ي دلخوشي دل به جوارت پر كشيدن
واسه او صحن مطهر تو غروب كنار ایوون
واسه كفترای معصوم كه تو آسمون می‌گردن
واسه آدمای مغموم كه میان، دخیل می‌بندن
واسه اون هوای تازه كه پر از عطر گلابه
اگه دستم به ضریحت برسه واسم یه خوابه
واسه اون حوض قشنگی كه پر از آب زلاله
واسه سنگ فرشای ایوون كه برام دنيايي داره
دل من تنگه میدونی كاشكی قابلم بدونی
چقدر آرزو دارم لب حوض وضو بگیرم
یا كه از تربت پاكت مثل یاسا بو بگیرم
واسه اون اوج شكفتن توی عالم زیارت
واسه اون لحظه كه آدم می‌رسه به بی‌نهایت
واسه اون كفشا كه مردم روی پله در میارن
واسه اون شمعی كه روشن توی صحن تو میزارن
واسه اون ساحت پاكی كه درش همیشه بازه
واسه دستای نیازی كه به سوی تو درازه
دل من تنگه می‌دونی كاشكی قابلم بدونی
هیچ كسی نومید و ناكام نمی‌ره از آستانت
تو پر از لطف و شفایی واسه درد دوستانت
مثل مرهم تو می مونی واسه آدمای دربند
تو امیدی كه می‌شینه توی قلب یه نیازمند
تو صدام كن، تو صدام كن، زائر كوی تو باشم
یا برای كفترات من، سر ظهر دونه بپاشم
من یه قاصر یه خطاكار، لحظه خوب مناجات
میدونم كه هیچ نیازی به زیارتم نداری
اما من غرق نیازم ،آقا تو بزرگواری
واسه تو حرم نشستن واسه لحظه‌ی رسیدن
دل من تنگه می‌دونی؟ كاشكی قابلم بدونی

اینم عکسی که خودم از حرمت گرفتم و دیدن اینها ارومم میکنه

havayepaeez — Sun, 16 Nov 2008 20:21:52 GMT

من بسیار گریسته ام

هنگامی که آسمان ابری است

مرا نیت آن است

که از خانه بدون چتر بیرون باشم

من بسیار زیسته ام

اما کنون مراد من است

که از این پنجره برای باری

جهان را آغشته به شکوفه های گیلاس بی هراس

بی محابا ببینم

احمدرضا احمدی

**خداوندا مگذار که بار سنگین ناامیدی و یاس بر صفحه نازک دلم رخنه کند...**