| تبليغات | X |
|
ملاصدرا مي گويد: خداوند بي نهايت است و لامكان و بي زمان اما به قدر فهم تو كوچك مي شود و به قدر نياز تو فرود مي آيد وبه قدر آرزوي تو گسترده مي شود و به قدر ايمان تو كار گشا مي شود يتيمان را پدر مي شود و مادر محتاجان برادري را برادر مي شود نا اميدان را اميد مي شود گمگشتگان را راه مي شود در تاريكي ماندگان را نور مي شود رزمندگان را شمشير مي شود پيران را عصا مي شود محتاجان به عشق را عشق مي شود خداوند همه چيز مي شود همه كس را... به شرط اعتقاد، به شرط پاكي دل، به شرط طهارت روح، به شرط پرهيز از معامله با ابليس بشوييد قلب هايتان را از هر احساس ناروا و مغزهايتان را از هر انديشه خلاف و زبان هايتان را از هر گفتار ناپاك و دست هايتان را از هر آلودگي در بازار و بپرهيزيد از ناجوانمردي ها ،ناراستي ها،نامردمي ها... چنين كنيد تا ببينيد خداوند چگونه بر سفره شما با كاسه اي خوراك وتكه اي نان مي نشيند در دكان شما كفه هاي ترازويتان را يكسان مي كند ودر كوچه هاي خلوت شب با شما آواز مي خواند... مگر از زندگي چه مي خواهيد كه در خدايي خدا يافت نمي شود؟؟؟؟
خدایـــــــــــــــــــــا ما اگر بد كنيم،تو را بنده هاي خوب بسيار است. تو اگر مدارا نكني ما را خداي ديگر كجاست؟ + نوشته شده در چهارشنبه 29 خرداد1387 18:45 توسط نرگس |
تو مرا باور کن من که در حس نیازم سفر دلشدگی را ز تو کردم آغاز تو مرا یاری کن تا پر و بال گشایم به بلندای سپهر تو مرا جاری کن همچو یک رود به دور از خطر فاصله ها تو که دریای منی باز مرا باور کن...
این که می گویم : دوستت دارم ! و هر روز تکرارش می کنم از سر عادت نیست ! می ترسم - چو دیگران - عادت کنم به نگفتنش....
***خداوندا مرا انسانی بساز که ترا بشناسد و خود را بشناسد *** + نوشته شده در یکشنبه 19 خرداد1387 12:21 توسط نرگس |
هر روز
خدایا کاشکی همه میدونستن که عشق به تو آخرشه + نوشته شده در شنبه 11 خرداد1387 19:22 توسط نرگس |
|
