هواي پاييز
غربیه های دیروزی ، دوستت دارم های فردایند... کاش همیشه دیروز بود...
بیدار مانده ام ولی اصلا سحر نشد شب های تلخ وحشت من مختصر نشد می خواستم که پر بزنم از سکوت خویش با زخمهای کهنه این بال و پر نشد یک عمر در سکوت خودم گریه کرده ام حتی خدا هم از غم من باخبر نشد سوزاندی و به ریشه من تیشه می زنی یک لحظه چشمهای خودت شعله ور نشد خنجر بگیر دستت و از روبه رو بزن روزی اگر دو مرتبه از پشت سر نشد در پشت شیشه های مه آلود سالها همراز غصه های من یک نفر نشد من را بگیر و زنده بسوزان و دفن کن روزی اگر شکستن من با تبر نشد
خدایا در این برهوت عاطفه هر که را تتمه دلی برای مهر ورزیدن هست گرامی بدار و سرش را به سنگ جفا آشنا مکن ........ آخر ای دوست نخواهی پرسید که دل از دوری رویت چه کشید ؟ سوخت در آتش و خاکستر شد وعده های تو به دادش نرسید داغ ماتم شد و بر سینه نشست اشک حسرت شد و بر خاک چکید آن همه عهد فراموشت شد ؟ چشم من روشن روی تو سپید جان به لب آمده در ظلمت غم کی به دادم رسی ای صبح امید آخر این عشق مرا خواهد کشت عاقبت داغ مرا خواهی دید .....
بچه که بودم مدام دستم را از دستان نگرانی که مراقبم بود رها می کردم و آرزویم بود که یکبار هم که شده تنها از خیابان زندگی رد شوم / حالا که دیگر نمی شود بچه بود و فقط می شود عاشق بود هرچه وسط خیابان زندگی سر به هوا می روم هیچ کس حاضر نمی شود دستم را بگیرد و برای لحظه ای حتی مراقبم باشد ..... و من هنوز خسته ام ببین مرا امید من که غمگنانه و غریب در این غروب بی فروغ به انتها رسیده ام به انتهای بی کسی به انتهای خستگی و رو به روی من شبی است که انتظار می کشد طلوع یک ستاره عبور یک شراره را و انتظار می کشد و من هنوز خسته ام و خواب هم ندیده ام و شعر هم نگفته ام و دستهای من تهی است تهی ز عطر مهر تو تهی ز خواب شعر تو که وزن شعرهای من عطوفت تو بود و بس ! و من تو را ندیده ام و تو ز من بریده ای و این تمام قصه است .... و من هنوز خسته ام ....
اگرخواستی بخوابی چراغ را خاموش نکن آخر می دانی تمام پنجره های شهر خاموشند فقط پنجره من روشن است اگر پنجره تو هم خاموش باشد .... آنوقت حس می کنم که خیلی تنهام.....
| Design By : Night Skin |
